• Near Khaakha Fortress, Panoramaroute, Zuid Afrika
  • Bakkie, Panoramaroute, Zuid Afrika
  • Horseshoe Falls, Panoramaroute, Zuid Afrika
  • 3 rondavels, Panoramaroute, Zuid Afrika
  • Misty day, Panoramaroute, Zuid Afrika

Panoramaroute

20 november - Eddy's other side

Eddy

Nog een laatste gamedrive sloot ons verblijf in de dierenwereld af. Marijke hoopte stiekem dat Eddy zich vandaag verslapen had, zodat zij op het voorste stoeltje kon kruipen. Helaas bleek Eddy klaarwakker. Hij en Eric waren vastberaden om de leeuw te vinden. Zijn sporen stonden dichtbij de lodge. Sterker nog, hij had bij de waterplaats bij onze lodge liggen slapen. Pal naast ons dus. Spannend! Vervolgens begon het volgen van de sporen. Het duurde dit keer anderhalf uur voordat we hem gevonden hadden, maar we vonden het ongelofelijk knap dat E & E zo goed wisten waar ze moesten kijken. Vlakbij het pad lag het mannetje te snurken, even verderop in dichtbegroeide bosjes lagen 3 vrouwtjes. Natuurlijk probeerden we dichterbij de vrouwtjes te komen. Daarvoor moest een pad vrijgemaakt worden. We kregen Eddy van een kant te zien die we niet verwacht hadden; met een enorme schaar knipte ie zo alle takken door. Hij leek er nog lol in te hebben ook. Zo kwamen we weer erg dichtbij de in hun rust verstoorde dieren. Maar ze trokken zich niet veel van ons aan, ook al hielden ze ons wel goed in de gaten. Zů cool! Aan het eind van de gamedrive zagen (en roken) we de restanten van een dode cheetah die daar al 5 dagen lag.

Na het ontbijt was het tijd om te vertrekken. Onderweg hebben we de autobandjes en portemonnee gevuld en reden verder naar de panoramaroute. Deze route door de bergen heeft watervallen en mooie uitzichten. Het was wel bewolkt, dus het zicht was niet optimaal. We bekeken de echo caves, 3 rondavels en de potholes, die zijn uitgesleten door het stromende water. Onderweg kwamen we busladingen Duitse toeristen tegen met een bezopen gids die sterke verhalen vertelde over een andere dronken man die over het randje zou zijn gelazerd. Na wat uitzichtpunten gingen we op weg naar onze accommodatie.

21 november - Bobbejaan en hoofligt

Horseshoe Falls

Vanochtend om 5 voor 7 schrokken we toen er aan de deurkruk gerommeld werd. Marijke ontdekte bij het poolshoogte nemen dat we hier te maken hadden met brutale bavianen die ons wilden plunderen. De apies zelf zaten onschuldig te kijken op het muurtje bij de overburen en spurtten weg. Vandaag hadden we uitgetrokken om de panoramaroute af te rijden. Er waren 2 dingen die dit plan discutabel maakten. Ten eerste regende het onophoudelijk en hingen de wolken in de kloof, wat ten koste ging van de geweldige uitzichten. En ten tweede stond onze auto scheef op z'n bandjes (het oppompen gisteren was niet zomaar, we vermoedden al dat dit eraan zat te komen), waardoor we eerst 1 van de 2 reservewielen tevoorschijn moesten halen.

Toen de auto weer recht op z'n bandjes stond, besloten we toch de panoramaroute af te rijden. Eerst naar Graskop, op zoek naar een bandenbedrijf om de lekke band te maken. We vroegen het bij de Total en daar bleek een handig mannetje te werken. Hij keek ook nog even naar 1 van onze voorbanden, die niet meer zo hard was, deed er wat lucht in en we spraken af dat we vanmiddag terug zouden komen. Terug naar de panoramaroute, terwijl we de wolken door de straten van Graskop langs zagen komen. Op de weg naar Sabie werd gewaarschuwd om in dichte mist de koplampen aan te doen, maar ondertussen hadden we dat zelf ook al ingeschat. Rijden was haast niet te doen; op sommige plaatsen was het zicht minder dan 30 meter en er was al een auto van de weg geraakt. Geen panoramische uitzichten voor ons vandaag; we waren al blij dat we een verkeersbord konden lezen voordat we er voorbij waren. Wat wel te doen was, waren de watervallen. Daarvan hebben we er 6 bekeken. Bij een aantal hiervan werden we vrolijk verwelkomd door de bewakers, verkopers van beeldjes of een blonde labrador die ging liggen rollen in de natte gravel. De Duitse toeristen waren vandaag gelukkig lekker thuis gebleven. Wij hebben ons dus wel vermaakt vandaag. Een mooie bijkomstigheid van rijden op een gravelweg in de regen was dat aan onze auto nu tenminste te zien was dat we een 4WD rijden. De dames van onze vorige lodge hadden namelijk de auto gewassen. Alhoewel dit natuurlijk onwijs lief was, schopte het Marijkes plan om de auto zo vies mogelijk terug te brengen flink in de war.

Terug in Graskop vroegen we de bandenman nogmaals naar de voorband te kijken. Daar leek weer minder lucht in te zitten. Hij was het met ons eens en ging met die band aan de slag terwijl wij een pannenkoek aten bij Harrie's pancakes. Twee lekke banden op 1 dag vonden wij wel een prestatie en we waren blij dat het niet in een wildpark gebeurd was. Binnen een uur waren de banden weer in orde en we bedankten de man vriendelijk. Ondertussen waren er nog wat vreemde dingen in ons bakkie gebeurd; de schroeven waarmee de koelkast vastzat, waren losgetrild en het binnenlicht is zijn eigen leven gaan leiden; aan en uit is allebei aan. Blijkbaar heeft de auto het zwaar met al die 'prachtige' wegen.

22 november - Coming back

Dirty Bakkie in the Fog

We vertrokken vanochtend vroeg met al onze spullen netjes ingepakt. Het was de laatste dag van deze reis en we namen onze tijd om terug te rijden naar Jo'burg. We hoopten nog wat uitzichtpunten mee te pakken, alhoewel het nog steeds bewolkt was. 'Gods Window' en 'Wonder View' klonken fantastisch in de oren, maar helaas hebben wij niet met eigen ogen kunnen genieten van het uitzicht; we zagen bij beide uitzichtpunten geen hand voor ogen. The Pinnacle, een hoge, uitstekende rots, was wel zichtbaar. en daar konden we zelfs een stukje van de vallei zien.

We reden nog wat verder de panoramaroute af en kwamen tot de conclusie dat we hiervoor nog een keer terug moeten komen... Voordat we de snelweg opknalden, namen we nog een binnendoorweg en dronken wat in een plaatsje. En toen tikten we onze laatste kilometers af richting het verhuurbedrijf. Na 4.162 km gereden te hebben, moesten we afscheid nemen van onze auto/ons huisje. Bij het controleren van de auto bleek dat de auto eigenlijk te smerig was om zomaar in te kunnen nemen. Oeps, die kleine (onzinnige) lettertjes hebben wij niet gelezen in het contract.

We werden naar het vliegveld gebracht en daar begon het wachten; onze vlucht ging pas 8 uur later. Maar we kwamen de tijd wel door in een bar waar heerlijke cocktails op de kaart stonden. De nachtvlucht bracht ons vervolgens de volgende dag weer terug in Nederland, waar de heimwee naar Afrika toch wel een beetje toe sloeg.

Wij kijken terug op een geweldige reis en hopen dat jullie met ons mee genoten hebben.

Vorige pagina Volgende pagina