• Parijs, Louvre
  • Parijs, Pont Neuf
  • Colmar, Markthalle
  • Strasbourg Place Kleber
  • Strasbourg, European Parliament

Frankrijk

12 oktober 2021 - Flitsbezoek Parijs

Vol verbazing waren we toen we pas ontdekten dat het ons 3 uur zou kosten om per trein in Parijs te komen. We hadden wel zin in een dagje Parijs, dus we boekten de tickets een week van tevoren. Zo konden we qua weer een goede dag uitkiezen én betaalden we niet de allerhoogste prijs.

Parijs, Eifeltoren

Toen we wakker werden, hoorden we de regen kletteren op de koepel boven ons bed. En de verwachting was dat we in Parijs een herfstzonnetje zouden krijgen. So let's go... of... eh... on y va. De Thalys kwam nog voor 7en aanrijden op Rotterdam CS en samen met een groep mannen met Feyenoord mondkapje liepen we wagon 15 binnen. Daar zat een groep Amsterdammers (ook mannen) druk te wezen en binnen no time was er een opmerking richting het mondkapje. Op het gedeelte naar Antwerpen kregen we door dat de Amsterdammers de eerste fles rosé al hadden opengetrokken. En tijdens het traject erna merkten we nog meer bijzonderheden aan het clubje. Er was een passagier extra mee in de zin van een ingelijste foto en toen bleek dat dit poging 2 van een Parijs trip was. De eerste keer waren ze gestrand in Antwerpen vanwege een trein die afgebrand was. In die tijd was de extra passagier er nog in levende lijven bij. Een fles wit werd na Brussel soldaat gemaakt.

Op Paris Nord zeiden we onze nieuwe "vrienden" gedag en gingen op zoek naar de metro. Een kaartje was eenvoudig gekocht en daarna gingen we op zoek naar de paarse lijn. Het was wel raar dat daar een letter bij stond in plaats van een cijfer, maar vooruit, het zal wel goed zijn. Toen we even om ons heen keken, hielp een aardige man ons de juiste kant op. We zaten toch verkeerd (wisten wij veel dat RER weer een ander vervoermiddel is). Poging 2 lukte beter en na heel wat haltes maakten we een overstap op Montparnasse. Die metro reed 1 halte en bleef toen lang stilstaan bij de volgende halte. Na het horen van "accident", besloten we de resterende 5 haltes naar de Eiffeltoren te gaan lopen. Wow, wat een heerlijk weer! Sven vond het eerst maar een kleine toren, maar eenmaal dichterbij kwam ie toch op z'n woorden terug. We bekeken de toren eerst van een afstand en later van onderaf vanuit de tuin en besloten er niet in te gaan.

Parijs, Notre Dame

Op deze mooie dag wilden we Parijs zo veel mogelijk bovengronds bekijken, waardoor we ruimschoots aan ons stappendoel zouden komen. Onze volgende stappen brachten ons via de Champs Elysee naar de Arc de Triomph. We zochten ondertussen naar een plek om te lunchen. Daarvoor brachten onze voeten ons via de Place de la Concorde om La Madeleine heen naar de tegenover gelegen bistro met dezelfde naam. Met volle buiken gingen we vervolgens naar Place Vendome en via de Jardin des Tuileries langs het Louvre. Over diverse bruggen over de Seine en langs de rivier zetten we onze voetzolen ook op de Parijse straten.

Parijs, Sacre Coeur

We stonden stil bij de Notre Dame, dat 1 groot bouwterrein is en op de omheining lazen we de verhalen bij de foto's die we zagen over de ravage en herstelwerkzaamheden na de brand in april 2019. Dat was best indrukwekkend!

In een heel leuke wijk nabij Église Saint-Séverin doken we onder de terrasverwarmers bij een knusse bistro voor een drankje, voordat we de metro namen in de richting van Sacré-Coeur, om onze dag mee af te sluiten. Even voor half 8 vertrok de Thalys weer vanaf Paris Nord. Maar niet voordat Marijke de leukste vraag van de dag kreeg van een klein jongetje dat hulp nodig had bij het openen van zijn flesje frisdrank. Of zij Arabisch sprak. Non. Na een zichtbare teleurstelling op zijn gezicht, koos ie dan maar voor gebarentaal en kwam het toch nog goed.

3 oktober 2023 - Colmar op z'n Japans

Een nieuwe uitdaging stond ons te wachten tijdens het volgende deel van onze trip, namelijk de franse taal. Had je ons al Duits horen praten? Ja? Je zult niet in de gaten hebben dat we overgestapt zijn op het Frans. "Je te floeflaa" voor de Friendskenners.

Colmar, Little Venice

We waren in de trein gestapt op het traject Basel - Strasbourg en Marijke had Sven lekker gemaakt met picture perfect foto's in Google Maps van het schilderachtige dorpje Colmar. Laat de trein daar nu ook stoppen. Hop off. We hadden de schaal van Maps niet bekeken en daardoor bleken al die schilderachtige plaatjes op grotere afstand te liggen dan gedacht. Dat was uitermate goed voor ons stappentotaal, wat vandaag een recordhoogte zou bereiken. Onze afvaart van Basel naar Strasbourg was afgestemd op de weersverwachting. De regenbuien zouden namelijk reizen van noord (Strasbourg) naar zuid (Basel) en ons plan was om die buien zoveel mogelijk tijdens de treinreis (wat overigens zonder tussenstop 5 kwartier zou duren) tegen te komen. Dit was uiteraard bedacht voordat we de sidetrip Colmar hadden toegevoegd aan het plan. Je raadt het al, toen we eenmaal het schilderachtige moois bereikt hadden, begon karma zich ermee te bemoeien. En zij bitcht wat af. Wat niemand ons verteld had, en waar wij zelf ook totaal niet op voorbereid waren, was dat Colmar overspoeld wordt door (dag)toeristen. Laten we wel wezen, wij maakten ons er zelf natuurlijk ook behoorlijk schuldig aan. En wat gebeurt er met de meeste toeristen die een druppel voelen, juist, hun irritante paraplu's worden opengeklapt. Aan dat laatste item hadden wij geen moment gedacht toen wij onze paklijst samenstelden.

Colmar, Little Venice

Lang verhaal kort, Colmar was ook echt een picture perfect plek. Absoluut geen verborgen juweeltje, maar zeker wel de moeite van het bezoeken waard. Waarschijnlijk is het nog leuker om er vóór of ná de busladingen toeristen te komen. Het wordt hier niet voor niets "La Petite Venise" genoemd. Zelfs Sven wist wat dit betekende. We hebben veel foto's geschoten van de prachtige huizen, de grachten, de markthal en de kerk. En waar regen en zon samenkomen, is ook een mogelijkheid om een regenboog als achtergrond te fotograferen, wat het geheel extra speciaal maakte. Toen de enige fotobatterij leeg was, zijn we weer richting station gelopen om onze reis naar Strasbourg voort te zetten.

3 oktober 2023 - verbazing over het station van Strasbourg

De trein van Colmar naar Strasbourg zat behoorlijk vol, waarbij opviel dat er zeer veel jongeren mee treinden. We kwamen er niet achter wat de reden van deze rijrichting was (want erg logisch vonden we het op dit tijdstip van de dag niet). De trein kwam op Marijke over als eentje uit de oude doos; de treindeur ging open met een deurkruk en als er vlak voor het station geremd werd, kwam er een brandlucht vrij. Sven heeft een ander beeld, namelijk dat het best mooie wagons in oude stijl waren, die de luxe uitademden van eerste klas treinreizen van weleer met comfortabele pluche stoelen en mooie lambrisering zij het met wat smoezelige ramen.

Strasbourg, Station

Binnen een half uur waren we gearriveerd op het station van Strasbourg. We maakten een foto vanaf het plein van de voorkant en zagen daar een enorme glazen koepel (net alsof de architect 'stadion' had verstaan toen er bouwafspraken gemaakt werden). We vonden het best wel mooi, maar het werd een uurtje later nog mooier, toen we vanaf onze hotelkamer zagen dat het in feite een overkapping van de oorspronkelijke facade van het gebouw was. Nu de zon aan het zakken was en de lichten in het station werden aan gedaan, was dit goed te zien. Heel bizar! Overigens is er nog wat te vertellen over ons hotel. De afgelopen dagen hebben we een bericht gehad waarin werd voorgesteld om te kiezen voor een upgrade naar een zojuist gerenoveerde kamer. De kleine letters: 25 euro extra. We hadden niet gereageerd, omdat het van ons niet een must was. Bij het inchecken kregen we toch de upgrade. GRATIS! Toen we de kamer op de bovenste etage in stapten, kwam de geur van nieuwe vloerbedekking al meteen op ons af. En we hebben uitzicht op het plein en het station.

Strasbourg, Grand Rue, aka Mainstreet

Ondertussen was het, zelfs voor Franse standaarden, tijd om aan eten te gaan denken. We hadden meerdere opties gezien, maar helaas was de eerste keuze, Ethiopisch, het komende uur volgeboekt. Dan maar een veganistische tent; maar hier bleek alleen afhalen mogelijk te zijn. Uiteindelijk kwamen we bij een biologisch restaurant uit, met een kaart alleen in het frans. We probeerden het eerst met onze fantasie op te lossen, maar hebben toch maar de hulp van de ober ingeroepen. Gelukkig bleek hij Engels te spreken toen wij hem in steenkolenfrans duidelijk maakten dat ons Frans niet goed genoeg is om er de vegan of vegetarische gerechten tussenuit te vissen (haha, leuk woordgrapje). Of het echt de bedoeling was, weten we niet, maar we hebben alle gerechten gedeeld. En enorm van gesmuld.

4 oktober 2023 - komen we wel thuis vanuit Strasbourg???

Strasbourg, Eglise Reforme Saint Paul

We gingen weer lekker vroeg op pad en hadden een wandelroute uitgezocht van 11 km waarmee we onze wensenlijst aardig konden aftikken. In het begin van de route, door altstadt, schoot het totaal niet op. Echt vervelend als er zoveel moois te zien is! De kathedraal Notre-Dame was absoluut prachtig, zowel van binnen als van buiten. We hebben geprobeerd een stukje van de astronomische klok te begrijpen. Wie verzint nou zoiets? Da's gewoon een meesterwerk. Trouwens, na we toch vragen stellen, hoe kon zo'n enorm gebouw in 1439 worden neergezet? Zonder hijskranen. De toren stak met z'n 142 meter overal bovenuit. Die wilden we wel beklimmen en we waren er als 1 van de eersten bij. De beklimming was aanzienlijk makkelijker dan de toren van Basel. Het uitzicht wederom fantastisch!

Strasbourg, Petit France

Na de toren gingen we meters maken, in neustadt. Ook daar waren imposante gebouwen. We liepen door een park, richting de rivier Ill, die we volgden tot aan het enorme glazen gebouw van het Europees Parlement. Het telt 20 verdiepingen. We liepen er omheen en uiteraard was er veel beveiliging. Net toen we ons afvroegen hoe vaak de ramen er gelapt worden, zagen we een groep van 6 mannen aan het werk. Waarschijnlijk zijn ze daar vast in dienst...

Vervolgens liepen we door Parc de l'Orangerie te mijmeren over de franse taal en op de één of andere manier hebben we, al wandelend, uitgedokterd dat 9.999 hier als volgt wordt uitgesproken: "neuf mille neuf cent quatre-vingt-dix-neuf". Vooral die 99 is toch hilarisch in de franse taal! Als wij zouden moeten tellen van 80 tot 100 in het frans dan zou dat een eeuwigheid duren, omdat er zoveel wiskunde aan te pas komt...

Strasbourg, Eglise Barrage Vauban

Ook in Strasbourg is er ruimte voor iets kleins; dit keer is het "La Petite France", wat in eerste instantie ons wat gek in de oren klonk, maar wellicht een overblijfsel is van tijden dat Duitsland hier de scepter zwaaide. Ook in deze wijk zijn fotogenieke huizen zoals in Colmar en er is een overdekte brug. Met de juiste reflectie in het water van de Ill zag het er prachtig uit. Dit was de laatste bezienswaardigheid van onze route.

De tijd was voorbij gevlogen en er was weer geen tijd over voor een uitgebreide lunch. We hebben uiteindelijk een tijd bij een zaakje in het station gezeten, totdat we op zoek gingen naar onze TGV. Oei, daar stapten veel mensen in. En weinig uit. Waar zou die trein begonnen zijn? Colmar! Ach so, bain oui (ondertussen waren we in de war met welke taal we spraken). De deur van onze wagon was kapot, dus we weken uit naar een andere. Er werd allang omgeroepen dat de deuren gingen sluiten, terwijl het perron nog vol stond met mensen. Het was redelijk kansloos en dus vertrokken we alweer met een vertraging. Onderweg... seinstoring, vertraging liep op tot 30 minuten. Onze overstaptijd in Parijs was daarmee geslonken naar 10 minuten. En we moesten van station Parijs Oost naar Parijs Noord zien te komen in die tijd. De moed was inmiddels tot ver onder onze schoenen gezakt dat we dat zouden gaan halen. Op dat moment waren we zooooo klaar met alle treinen in de hele wereld. Gelukkig werd de vertraging beperkt tot 25 minuten en, vooral omdat alle alternatieve treinen volgeboekt waren, ging Sven maar even aan de conducteur vragen of dit een soort van haalbaar zou zijn. De conducteur, die al die tijd de omroepberichten alleen in het Frans deed, bleek prima in het Engels te kunnen uitleggen dat de stations in 5 minuten "aardig doorstappen" uit elkaar lagen. De snelste route werd er ook bij uitgelegd. Dat bleek weer mee te vallen. We besloten wel al zo ver mogelijk naar voren te lopen in de trein en startklaar te staan om te gaan rennen. Want dat was echt noodzakelijk. 1200 hele stappen rennen. Pfoeee dat viel niet mee zeg. Maarrrr we kwamen hijgend op tijd op het perron aan. Zo ontzettend fijn! De Thalys bracht ons veilig in Rotterdam en herstelde een deel van de opgelopen deuken in ons vertrouwen in treinreizen. Op tijd rijden op een comfortabele manier is toch echt mogelijk! Vervolgens haalden we ook nog precies de sprinter en zat onze trip erop. Het was heel leuk, maar we zijn toch echt wel even genezen van treinen buiten Nederland.

Vorige pagina Volgende pagina