• Noto, Sicily
  • Settimana Santa Processione, Enna, Sicily

Enna

17 april - Noto (Si e No)

Cathedral, Noto

Na een heerlijk nachtje geslapen te hebben met als achtergrondgeluid het gebeuk van de golven tegen de rotsen vlak onder onze kamer, werden we wakker gemaakt door de zon!!!

Het was vandaag palmzondag en een Siciliaans gebruik is blijkbaar het vlechten van palmbladeren, want overal in de buurt van de kerken werden deze verkocht. We bleven nog even in Siracusa om wat andere bezienswaardigheden af te lopen. Om te beginnen gingen we naar de hoge, moderne, kegelvormige kerk de Santuario della Madonna della Lacrime en hier was een dienst aan de gang. We hebben even achter in deze bijzondere kerk gekeken.

Daarna zijn we naar het archeologische park gegaan om daar onder andere een Romeins Amfitheater, Grieks Theater en het oor van Dionysius te bekijken. Dat laatste is een grot in de vorm van een oorschelp met een goede akkoestiek.

Vervolgens zijn we nog even naar het schiereiland Ortigia gegaan om het eens met mooi weer te zien. Er waren meer mensen op de been en het was een groot verschil met gisteren. Hier hebben we ook heerlijk op een terrasje in het zonnetje gelunched.

Daarna zijn we een stukje verder gereden met de auto naar Noto, een barokstadje dat in zijn geheel op de werelderfgoedlijst staat, zo'n 40 km verderop. We hebben heel goed moeten zoeken naar ons B&B, want alhoewel het langs de doorgaande route zat, was het haast niet te vinden. Later ontdekten we het afgeplakte grote bord waarop de naam stond. In onze kamer staan overal bordjes van wat je wel en wat je vooral niet moet doen met elektrische apparatuur en water, sommige teksten zijn zelfs vertaald naar het Nederlands. Beetje overdreven...

We lieten de auto maar weer achter om 2 km lopend naar het stadje te gaan, het was tenslotte mooi weer. We kwamen op de hoofdstraat aan en bekeken de barokke gebouwen, vooral kerken. Veel van die kerken hebben we ook van binnen gezien en in twee daarvan zijn we ook in de toren geklommen. Bij één van die torens was de trap heel erg smal. Het uitzicht op Noto was erg mooi. Het heeft ons wel twee uur geduurd om van de ene kant van de hoofdstraat naar de andere kant te komen. Niet dat die nu zo uitzonderlijk lang was, er was gewoon een hoop te zien.

18 april - Enna (Agriturismo di Paolo)

Palazzolo Acreide

Vandaag hebben we een aantal stadjes bekeken onderweg naar Enna, maar voordat we op weg gingen, hebben we eerst de bandjes eens op laten pompen bij een benzinestation. Deze zijn namelijk al twee weken te zacht...

Om te beginnen gingen we naar Palazzolo Acreide, weer een plaatsje dat op de werelderfgoedlijst staat. We waren er al vrij vroeg en bekeken er een aantal kerken en paleizen van buiten en sommige kerken ook van binnen. Ook hier was veel barok te zien en we vonden het een leuk plaatsje.

Daarna gingen we naar Grammichele, een stadje dat gebouwd is om een gelijkmatig zeshoekig plein met daaromheen weer zeshoekige blokken. Het plein hadden we snel gevonden, het was er een drukte van jewelste. Zo te zien was het hele stadje uitgelopen en op een podium begon iemand een heel mooi verhaal te vertellen in perfect Siciliaans. Aan het lint, dat hij voor deze gelegenheid had omgedaan, te zien, gingen wij ervan uit dat we hier te maken hadden met de burgemeester van Grammichele. Omdat wij geen idee hadden wat hij allemaal verkondigde, zijn we er, na uiteraard wat foto's gemaakt te hebben, vandoor gegaan. We waren iets te snel, we hadden even op het vuurwerk moeten wachten, maar gelukkig dreunden de knallen lekker door.

Rond lunchtijd kwamen we aan in Caltagirone en we parkeerden de auto naast een groot stadspark voor een picknick. Dit stadje is bekend om zijn keramiek en overal waar we keken zagen we daar sporen van: vazen met bloemen, straatnaambordjes, tegeltjes, etc. Met een volle maag verkenden we de Via Roma, om uit te komen bij de beroemde trappen 'Scala di Santa Maria del Monte': een trap met 142 treden waarover je de bovenstad kunt bereiken. Het bijzondere van de trap is dat de voorzijde van elke trede versierd is met keramiektegels en op iedere trede is weer een andere stijl te zien. Natuurlijk hebben we gebruik gemaakt van deze trap en op de weg naar beneden hebben we alle treden nageteld. Verder hebben we in dit stadje natuurlijk weer allerlei kerken bekeken, we raakten de tel inmiddels al kwijt.

Maar we hadden er nog geen genoeg van en gingen ook nog even langs Piazza Armerina, dat vooral bezocht wordt om de Romeinse Villa, maar deze sloegen wij vandaag even over. Wij liepen het oude centrum in en zochten de dom op, terwijl we langs veel andere kerkjes slenterden. We maakten hier en daar een fotootje en als laatste wilden we graag naar het kasteel, maar daar bleek helaas een groot hek omheen te staan, afgesloten met een hangslot.

Voordat we onze overnachtingsplek opzochten zijn we nog even langs de opgravingsplaats Morgantina gereden. Dit was groter dan verwacht, we zijn er bijna wel een uur zoet geweest en dan nog hebben we niet alle borden kunnen lezen. Er was een gedeelte goed te zien, zoals een Grieks theater, rechtbank, vergaderzaal en op sommige plaatsen mozaiekvloeren. Andere gedeelten van deze oude stad konden we minder plaatsen, omdat er soms maar drie stenen van overeind stonden. Daar had je een hoop fantasie voor nodig.

Na deze leuke, maar ook vermoeiende dag gingen we op weg naar onze Agriturismo in de buurt van Enna. We wisten al van tevoren dat we niet op de boerderij zelf konden slapen als dat we geboekt hadden vanwege werkzaamheden. Wel moesten we ons daar melden en zouden we een maaltijd krijgen, voordat we naar een nabijgelegen andere Agriturismo zouden gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Na een hoop chitchat met de andere gasten (sommigen wel leuk, anderen erg Belgisch) en een lekkere maaltijd, kwam Paolo ons halen. We reden achter hem aan en vroegen hem niet zo malloot te rijden als al die Italianen hier. We kwamen in het donker aan op zijn erf. Drie grote zwarte honden bewaakten de boerderij en lieten hun tanden zien. Gezellig. We hoorden koeienbellen en gingen naar binnen. We kregen een kamer vol met Jezusbeeldjes en werden alleen gelaten. Waarschijnlijk zijn we hier ook de enige gasten. Er valt verder nog niet veel over te vertellen, omdat we morgen pas zien waar we nu eigenlijk terecht zijn gekomen...

19 april - Enna (Settimana Santa a Enna)

Piazza Armerina

Waar we beland zijn, is een boerderij in de buurt van de provinciehoofdstad Enna. Paolo en zijn broer Santi runnen deze boerderij, die vooral bestaat uit koeien en paarden, maar ook worden er honden gefokt. Juist, van die grote zwarte. Het schijnt een typisch Italiaans ras te zijn. Er gaat helaas geen belletje bij ons rinkelen bij het horen van de naam. Bij daglicht lijken ze trouwens lang zo eng niet, sterker nog, ze doen alles om een beetje aandacht van je te krijgen en willen graag met je spelen.

Ook waren we erachter gekomen hoe het zat met de Jezusbeeldjes. Paolo had op zijn erf een piepklein kerkje staan met daarin hooguit 15 stoeltjes. 'Voor de familie'.

Paolo deed zijn best om het ons naar de zin te maken en in de paar woorden Engels die hij kent en wij Italiaans kennen, kwamen we er wel uit. Deze Agriturismo bestaat nog maar kort en er zijn slechts twee kamers voor gasten. Wij hadden tijdens ons verblijf de hele bovenverdieping tot onze beschikking, want andere gasten hebben we niet gezien. Sterker nog, wij hebben sterk het vermoeden dat wij als proefkonijnen gefungeerd hebben.

Met Paolo's telefoonnummers op zak gingen we na het ontbijt op pad en onthielden de kilometerpaal waar zijn privé oprijlaan begint, want er staat geen bordje en een adres is er niet. Sowieso weten we ook niet of Paolo wel een naam heeft verzonnen voor zijn Agriturismo. Om de dag goed te beginnen, gingen we door Piazza Armerina om bij de Villa Imperiale del Casale te komen. Dit is de Romeinse Villa die op de werelderfgoedlijst staat en waar busladingen vol toeristen op af komen. Wij konden dit dus niet overslaan en deden dit op het beste tijdstip om drukte te voorkomen: het begin van de dag. Wat meteen opviel was, dat er veel restauratiewerkzaamheden aan de gang waren. Helaas konden we hierdoor niet alles bekijken, maar we kregen een goede indruk. De villa moet enorm groot geweest zijn met veel verschillende vertrekken. Waar de villa vooral om bekend staat, zijn de mozaieken waar de vloeren mee versierd waren. Deze zijn enorm gedetailleerd en hebben verschillende kleurnuances en ook is er gedacht aan schaduwen. Om de mozaieken te beschermen tegen zon en regen zijn de ruimtes overdekt met ruiten, waardoor je een soort serre-effect krijgt.

Aan het begin van de siëstatijd reden we Calascibetta in. Dit stadje ligt als een amfitheater bovenop een berg en was heel leuk om doorheen te lopen. Jammergenoeg waren we niet op het goede tijdstip gekomen, want alles was dicht. Daarom bekeken we een aantal kerken en een Normandische toren van buiten. Bij de Chiesa Madre uit 1340 hebben we een tijdje op het plein gezeten.

Als laatste brachten we een bezoekje aan Enna, gelegen op 1000 meter hoogte wederom op een bergtop. Hier plozen we het Normandische kasteel van Lombardia uit. Het terrein was heel erg groot en uit de borden bleek dat er vroeger drie kerken binnen de kasteelmuren zijn geweest, maar daar was geen enkele steen meer van overeind. Natuurlijk hebben we vanaf de toren ook even van het uitzicht genoten. Helaas was het niet helder genoeg om de Etna vandaag te kunnen zien.

Na het kasteel gingen we verder de stad in. Het is deze week heilige week en dat wordt in Sicilië uitgebreid gevierd in veel plaatsen. Zo ook in Enna. De plaats is verdeeld in 15 verschillende broederschappen die allemaal bij een andere kerk horen. Elke dag in de week vóór Pasen vindt er wel een processie plaats, die op goede vrijdag eindigt met de grootste, waarbij alle broederschappen meedoen. Dit duurt dan de hele dag. Uit de informatie die wij van Paolo hadden meegekregen, begrepen we dat er vandaag een processie met drie van die broederschappen was. We probeerden naar de kerk te komen waar het zou beginnen, maar we waren er iets te laat voor en kwamen zo bij de kerk terecht die als tweede aan zou haken. Dit was eigenlijk nog beter. Na drie kwartier gewacht te hebben kwam er een broederschap de straten door. Voorop kwam er een muziekband met hele sobere muziek (daardoor erg mooi) en daarna liepen de leden van de broederschap met witte kappen op hun hoofd en daaronder rode gewaden. Ze droegen allemaal wat anders in hun handen: een kruis, een lantaarn, bloemen. Achter de broederschap liepen 'gewone' mensen mee.

Nu was de beurt aan de kerk waar wij bij stonden. Voordat ze op weg konden, gingen ze eerst de kerk in en kregen attributen uitgedeeld waarmee ze moesten lopen. We hebben dit van achteraan in de kerk bekeken. Daarna zijn we naar buiten gegaan, terwijl zich steeds meer mensen op het plein verzamelden. Een man vertelde ons in het Duits waar het wachten op was, namelijk de muziek. Weer drie kwartier later was het zover en ging de broederschap met zwarte gewaden op pad. Wij besloten een stukje achter ze aan te lopen. We vonden dit al heel bijzonder om te zien. Vrijdag gaan we in Trapani de echte processie meemaken.

Het lukte ons daarna om de boerderij van Paolo terug te vinden. Later hebben we heerlijk gegeten met hem, zijn broer en een vriendin van hem, terwijl we hem vertelden en uitbeeldden wat we vandaag gedaan hadden.

Vorige pagina Volgende pagina