• Temple, Segesta, Sicily

Corleone

23 april - Corleone (Il Padrino)

Caltabellotta

Vandaag was het eindelijk zo ver: we gingen op weg naar het Mekka van de gastjes: Corleone.

Maar voordat we daar zouden arriveren, hadden we nog een aantal hotspots bedacht om te bezichtigingen. Om te beginnen het archeologische gebied Segesta. Samen met busladingen Duitsers en een handjevol Fransen en Italianen bekeken we de bestbewaarde tempel van Sicilië en deze was de moeite waard. Deze stond tussen de bijtjes en de bloempjes en had 6 zuilen in de lengte en 14 in de breedte en, in tegenstelling tot de tempels in Selinunte, een groot gedeelte van het schuine dak was bewaard gebleven. Terwijl de meeste toeristen schijnbaar alleen naar de tempel hollen, namen wij ook nog even de moeite om de andere heuvel op te lopen om daar de resten van een kasteel, grotwoning, kerk en Grieks Theater te bekijken. Van die laatste was wel bijzonder dat deze in de tijd van de Romeinse overheersing gebouwd was. Eigenlijk was er van dit theater nog best veel bewaard gebleven in de oorspronkelijke staat.

Na dit stukje cultuur in een mooie omgeving reden we verder. We hadden gedacht dat Salemi wel een leuk Arabisch aandoend stadje moest zijn om te bezoeken. Dit bleek niet helemaal zo te zijn en we zijn daar niet eens de auto uit gekomen. Het volgende dorp waarover we lovende dingen hadden gelezen was Caltabellotta, boven op een rots van 900 meter gelegen. De wirwar van straten om het dorp in te komen namen we op de koop toe. Dit piepkleine dorp deed Middeleeuws aan en waar we naar op zoek gingen was een oude kerk en het kasteel. Nu is dit meestal niet moeilijk, want kasteeltjes liggen over het algemeen hoog. Zo gezegd, zo gedaan. Als eerste vonden we een oeroud kerkje van miniatuur formaat. We zagen het kasteel wel in de verte liggen, maar helaas moesten we om de rots heen lopen. Na een hoop steile stukjes hebben we het kasteel bereikt, maar het bleek dicht te zijn omdat het helemaal gerestaureerd werd. Hmm, dan maar weer terug om de auto te zoeken. We namen een twijfelachtig pad dat overwoekerd was met planten en kwamen precies bij de auto uit. Dat was pas geluk hebben!

Na een boterham gegeten te hebben hebben we Tina instructies gegeven om ons te navigeren naar Corleone. Ze schrok zich een hoedje en was meteen compleet van slag. Af en toe deed ze net of de weg recht was, terwijl wij toch echt behoorlijk moesten sturen. Heel sneaky vertelde ze ons toen steeds om te keren, maar wij lieten ons dit keer niet door haar van de wijs brengen. Aangekomen in Corleone beweerde de hoteleigenaar dat wij geen reservering hadden voor vannacht, maar voor morgen op overmorgen. We kregen het gevoel dat we hier niet mochten zijn.... We bleven voet bij stuk houden en uiteindelijk was het ok. Vreemd hoor, die electronische apparatuur schijnt hier allemaal van het padje af te raken...

Nu zouden wij natuurlijk hele spannende verhalen willen vertellen over het gastjescentrum, maar wat een slaperig stadje is het hier zeg. Het enige 'spannende' dat ons gebeurd is, is dat wij lange tijd in het centrum werden achtervolgd door een straathond die op drie poten liep en we werden verwelkomd door een oude man die eigenlijk alleen maar een kop koffie van ons wilde hebben. De kerken zijn hier niet bijzonder, het kasteel hebben we zelfs niet kunnen vinden (terwijl dat dus best knap is) en voor de rest zijn de wegen en gebouwen hier allemaal in slechte staat. Waar zou al het geld gebleven zijn???

Bij het diner gebeurde er weer zoiets vreemds. Allebei hadden we een voor- en hoofdgerecht besteld. Na een tijdje kwamen allebei de gerechten van Sven tegelijkertijd, maar voor Marijke kwam er niets. Op een gegeven moment kwam de kok vragen wat Marijke besteld had. Toen Sven klaar was met beide gerechten, kreeg Marijke eindelijk het voorgerecht en daarna kwam op de normale manier het hoofdgerecht. Wel was het twijfelachtig of het hoofdgerecht ook daadwerkelijk was wat zij besteld had. En geen 'sorry' of zo. Nu zijn we echt niet al te moeilijk, maar dit was gewoon echt heel vreemd. Toen we daarna tot twee keer toe om de rekening moesten vragen, was ons geduld op en zijn we zelf maar naar de bar gelopen om te betalen.

Vorige pagina Volgende pagina