• Standing Stones near Glengorm Castle
  • Glengorm Castle
  • Jacobite Steam Train

Rondom Fort William

28 september - after all getting to Roybridge

Scotland, Mull, Glengorm Castle

Slapen in een kasteel was heerlijk! We hadden het raam met folders en servetjes vastgezet vanwege de harde wind, zodat we 's nachts niet gewekt werden door een klepperend raam. Het ontbijt was super! De locatie was ook perfect: in de erker met z'n tweetjes, alhoewel zitten aan de lange tafel misschien iets meer kasteelachtig was geweest. En daarna maakten we een wandeling om weer wat calorietjes te lozen: heel leuk, op het weer na.

Scotland, Mull, near Glengorm Castle

Vandaag was het typisch Schots weer. Zoals een vrouw onderweg het zo mooi typeerde: je hebt al je waterproof spullen wel nodig vandaag. Achteraf kunnen wij dit beamen, nu we onze sokken, schoenen, broeken en jassen weer proberen te drogen. Maar we lieten ons niet tegenhouden. Na een wandeling van een uur hingen we de eerste lading op aan de achterkant van de autostoelen. We waren niet van die volhouders die we zagen fietsen door de stromende regen of de hond uitlieten tegen beter weten in. Zodra we ergens met de auto heen konden, dan deden we dat. Maar op een dag zonder uitzicht zoals vandaag, namen we toch de panoramaroute en stopten we af en toe voor foto's, want zelfs de zon liet zich een schaarse 5 minuten zien vandaag. Op Mull bezochten we een kasteel vooral van binnen en dicht bij Oban, op het vaste land, was het bekijken van het kasteel vooral een buitenactiviteit. Scotland, Mull Binnen 5 minuten waren we 2 verzopen katjes, zelfs met deels waterproof spullen. Het ging gewoon te hevig tekeer. De wegen waren ondergelopen en we werden weer gewaarschuwd voor "heavy rain". Deze kwam zowel horizontaal als verticaal voorbij. Het was heel lastig rijden zo tegen het einde van de dag. We telden de mijlen af en begonnen stiekem al te verlangen naar droge sokken en een warme douche totdat we midden op de doorgaande route tot stilstand kwamen. File op dit punt kon alleen betekenen dat er een ongeluk was gebeurd. Er kwamen af en toe wel auto's ons tegemoet rijden, maar later bleek dat die waren gekeerd. We keken op de kaart voor een alternatieve route. Die was er niet. Er zat niets anders op dan te wachten. De regen stroomde langs de auto, die bovendien heen en weer werd geschud door de wind en we werden steeds verder afgesloten van de buitenwereld, vanwege het beslaan van al onze ruiten. Er kwamen achtereenvolgend een ambulance, takelwagen en busje van wegbehoud voorbij. Het duurde erg lang voordat alleen de ambulance, met gillende sirene, weer terug kwam. De weg werd na een uur voor alle personenauto's van onze kant als eerste vrijgegeven. Zeer zorgvuldig werden we door politie begeleid, half over een stoep. Dat ging op de inch nauwkeurig om te voorkomen dat we een lekke band kregen. Het enige dat we konden zien was een vrachtwagen die half naast de weg stond. Het ongeluk was echt nťt gebeurd voordat wij er reden.

Met de schrik toch wel in de benen, reden we verder. Het was nog een half uurtje rijden tot onze overnachtingsplek in de buurt van Fort William, waar we werden verwelkomd door de eigenaar van de B&B en zijn harige halfpoedel. We waren blij om op onze eindbestemming te zijn aangekomen.

29 september - lazy day around Fort William

Om Fort William, waar wij ons nu bevinden, is een hoop te doen. De hoogste berg van de UK is om de hoek, maar zelfs zonder de weersberichten te hebben gehoord (op de top onder 0, sneeuw, donder en bliksem en windstoten van boven de 100 km per uur), stond de Ben Nevis niet op nummer 1. Wij besloten er een lui dagje van te maken en de Harry Potter stoomtrein van Fort William naar Mallaig en weer terug te nemen. Het duurde even voordat we door hadden waar we de auto zo lang konden parkeren, waardoor we sommige rotondes wel 3 x binnen 5 minuten gezien hadden. Op het parkeerterrein gaf iemand ons zijn parkeerticket, omdat de trein vol zou zijn. Dat wilden we graag even zelf horen, dus we liepen richting station om er daar achter te komen dat we vergeten waren onze autolichten uit te doen (Marijke) en dat kaartjes nog wel te koop waren maar cash betaald moesten worden en zoveel cash hadden we niet op zak (Sven). Gelukkig waren de auto (Marijke) en de ATM (beiden) niet al te ver weg en waren we na een toiletstop zelfs nog op tijd terug voor kaartjes. Tijdens de heenweg betekende dit zitplaatsen in de 1e klasse en terug zouden we moeten staan.

Het was weer (of eigenlijk nog) behoorlijk vochtig weer, dus de ruiten van de trein zagen eruit alsof we op schoolreisje waren. En eigenlijk leek het daar ook wel een beetje op, als je je bedenkt dat de meeste medetoeristen Amerikanen waren en zij alles over-the-top leuk, grappig, mooi en spannend vonden. Vermoeiend.

Scotland, Mallaig, Port

De treinrit was mooi, vooral het stukje rond hťt bekende Glenfinnan viaduct, waar het leek of de Schotse trainspotting paparazzi zich had verzameld om een glimps van ons op te vangen. En tijdens lunchtijd kwamen we aan in vissersdorp Mallaig, waar iedereen natuurlijk tegelijk wilde lunchen. Wij hadden in de trein onze favoriet al uitgezocht en kregen na het bestellen van een luxe visplateau voor 2 een extra grote tafel aangeboden, die nodig was om alle visgerechten te kunnen uitstallen. Het was een lunch om onze vingers bij af te likken en tegen de tijd dat we alles op hadden, was er al zoveel tijd verstreken dat we nog maar 20 minuten hadden om Mallaig te bekijken. Dat bleek lang genoeg om de trein terug te kunnen halen. Deze keer hadden we staanplaatsen. Gelukkig hebben we meer van de uitzichten kunnen zien, omdat het zowaar onderweg droog was.

Scotland, Inverlochy Castle

Terug in Fort William was het toch wel weer vochtig, maar het schijnt er bijna altijd te regenen, dus deden we onze capuchon maar weer op en gingen lekker toeristisch in een rijtje staan om foto's te maken van de locomotief, die op de terugweg achterstevoren voor de trein had gereden. Daarna deden we wat boodschappen, stopten bij de ruÔne van een kasteel en besloten daarna te chillen bij onze B&B. Het is een soort kleine boerderij, waar alle dieren namen hebben: van kip tot hond en van schaap tot kat. We nestelden ons onder een dekentje op de veranda om van de mooie tuin te genieten en de hond bezig te houden. Later kregen we homemade soep aangeboden en wisselden verhalen uit met de eigenaars van de B&B. We hebben vervolgens nog een potje snooker gedaan, wat voor onervaren typetjes zoals wij natuurlijk wel even wat tijd in beslag neemt.

Vorige pagina Volgende pagina