• Japan, Kobe, Nunobiki Herb Garden
  • Japan, Kobe, view
  • Japan, Kyoto, Otoyo Shrine
  • Japan, Kyoto, Heian-Jingu Shrine
  • Japan, Uji, Byodo-in Temple

Kyoto

26 april - spoiled for life in Kobe

De eindbestemming voor vandaag was Kyoto, maar dat was maar een klein stukje per trein en we hadden meer op ons lijstje staan om af te strepen. Kobe! Wel via Kyoto, zodat we eerst van alle zware spullen af waren. En daarna konden we dan toch eindelijk eens gebruik maken van de Shinkansen, de hogesnelheidstrein. 75 km legden wij in een half uur tijd af, waarbij zelfs nog een tussenstop in Osaka werd gemaakt. Super! En tja, er was maar 1 reden waarvoor we over de streep waren getrokken om naar Kobe te gaan, maar die moest nog even wachten. Het was vandaag heerlijk weer om te wandelen door Kobe, waar we op zoek gingen naar 2 shrines (heiligdom) en er uiteindelijk maar 1 bezochten vóór de lunch. Want door alle glooiing in de straten, begonnen onze magen behoorlijk te knorren. Kijk, dat moesten we hebben. Daarvoor waren we naar Kobe gegaan. We zochten dé plek, volgens Lonely Planet, voor Kobe steak, maar helaas waren daar alle steak stoelen vandaag helemaal volgeboekt. Japan, Kobe, Kobe Steak Maar gelukkig waren er meer plekken om kennis te maken met dit stuk vlees en zo belandden we bij een ander restaurant met Kobe steak op de kaart.

Zorgvuldig kozen we een stuk vlees uit van deze prijswinnende koe, die volgens fabels tijdens zijn leven gemasseerd werd en bier te drinken kreeg. Alhoewel dat natuurlijk niet echt zo is, is er een hoge standaard waar het vlees aan moet voldoen om in aanmerking te komen voor Kobe Meat. Alleen het beste stukje vlees mag die naam dragen. Vol spanning wachtten we op ons hoofdgerecht. Toen dat er eenmaal was, konden we niet anders dan beamen dan dat dit inderdaad een smaaksensatie was; figuurlijk om je stokjes bij af te likken. Het mag duidelijk zijn, dit was de duurste lunch die wij ooit gehad hebben.

Japan, Kobe, view

Na de lunch bezochten we nog shrine 2 en Chinatown. Die tweede bleek the place to be te zijn hier en eerlijk is eerlijk; als hier nou niet een beroemde koe op het menu had gestaan, hadden we hier street food kunnen nuttigen voor een tiende van de prijs. Gek eigenlijk!

Dan was er nog 1 attractie in Kobe die we bezochten; een heuveltop per kabelbaan met mooi uitzicht vanaf de top. Vervolgens terug te voet langs een kruidentuin, meerdere uitzichtpunten en watervallen. Daar waren we wel even zoet mee.

In de bullittrain terug naar Kyoto lazen we over Kyoto station. Nu waren we daar al 2 keer geweest maar volgens Lonely Planet is het een joekel van een gebouw dat de meeste bezoekers voor de eerste keer van hun stuk brengt. Japan, Kyoto, Station Wij snapten de heisa niet en vermoedden dat er meerdere stations in Kyoto moesten zijn. We kwamen erachter dat we maar in een heel klein gedeelte aan de achterkant van het station geweest zijn en dat het inderdaad bi-zar groot is. Na een minuut of 10 lopen in het station, konden we ineens toch begrijpen dat je hier makkelijk kan verdwalen. De ijzeren constructie in de centrale was imposant, de trappen naar de 11e verdieping met wisselende verlichting trok veel fotograferende mensen. En muziekjes, tunes, omroepberichten, piepen, waarschuwingstonen en nog meer geluiden. O-ver-al komt 24/7 geluid vandaan en ook alles heeft z'n eigen unieke toon. Na een tijdje is dat best handig, maar in het begin schrik je er soms behoorlijk van.

Vanaf de 11e verdieping zagen we Kyoto Tower en kregen we een voorproefje voor wat betreft het uitzicht over de stad. Ook waren er genoeg restaurants om een hapje te kunnen eten.

27 april - elegance in Kyoto

Japan, Kyoto, Eikando Temple

Zoveel te doen in Kyoto! Na heel wat puzzelen waren we eruit wat we gingen doen vandaag. We besloten eerst naar het verste punt van onze uitgestippelde route te gaan per bus. Bij het busstation zochten we de goede buslijn op. Een man dirigeerde ons echter naar een andere rij (lijnen op de stoep geven aan waar en hoe je moet wachten op de bus, daar stonden wij niet op). Bij de andere rij stond het verkeerde busnummer, dus we zochten maar een andere bus uit. De man had waarschijnlijk een hele goede reden om ons ergens anders heen te sturen, maar het Japanse gebrabbel kon werkelijk vanalles betekend hebben. Het duurde een half uur voordat we bij de eerste tempel aan kwamen: Ginkakuji. Daar waren mooie figuren gemaakt in zand. En natuurlijk was de tempel ook prachtig. Hij was helaas niet toegankelijk voor publiek.

Na deze tempel liepen we het filosofie-pad, dat ons langs een ondiep slootje met koikarpers van de ene naar de andere tempel en shrine A naar B leidde. Het was een leuke route, waar de Eikando Zenrin-ji Tempel onze favoriet was.

Japan, Kyoto, Nanzenji Temple

Ter afwisseling bezochten we aan het eind van de middag een geisha show. Het binnengaan van de zaal werd echt op z'n Japans georganiseerd; iedereen moest op een bepaalde manier in de rij gaan staan en er waren tal van aanwijzingen van tevoren. Het is grappig om te volgen. Wij hadden de goedkoopste kaartjes en werden na een tijdje wachten in de rij naar de bovenkant van het theater geleid. Voordat de show begon kwam er een meisje langslopen om een boek met foto's te verkopen. Je kan ons veel wijsmaken, maar wij konden ons niet voorstellen dat ze thuis tegen haar man ook zo liefjes praat. Daarna kwam er een vrouw met een groot bord langs waarop stond dat er geen foto's gemaakt mochten worden tijdens de show. Regels worden hier heel serieus genomen, want voor 2 laatkomers die het bord niet gezien hadden, kwam ze even later speciaal nog even terug.

Japan, Kyoto, Heian-Jingu Shrine

De geishashow was mooi. Elegant. Dat is het enige woord dat echt past. Geen spetterende show, maar rustige bewegingen die klopten met de muziek. Mooie kostuums, de bewegingen synchroon, overal is over nagedacht. En ongetwijfeld een prachtig verhaal. Bij elkaar deden er zo'n 60 vrouwen mee aan de show. Echt een once-in-a-lifetime belevenis. Vanwege de aanhoudende regen besloten we daarna in de geisha-wijk een hapje te eten. We kwamen terecht in een piepklein café waar we bij beter weer vast voorbij gelopen waren. Het was er uitgestorven. De eigenaar warmde de meeste hapjes voor ons op in de magnetron, maar ze waren verrassend lekker!

Toen het redelijk droog was, pakten we de bus terug naar Kyoto station en gingen daar Kyoto Tower in om de stad van boven te bekijken. Het was er behoorlijk vol met kinderen in schooluniform die met ons op de foto wilden. Het uitzicht was best de moeite waard. Als afsluiter namen we, heel decadent, een drankje in de skybar met uitzicht op het station.

28 april - Many thank you's in Kyoto

Japan, Kyoto, Fushimi Inari Shrine

De weersvoorspelling leek nergens op, maar ons hostel had een geweldige service: neem een gratis plu mee. Daar maakten we dan ook graag gebruik van. Doel 1 vandaag was: boek stoelen voor de Shinkansen morgen. Dat zou ons tijd schelen. Zo gezegd, zo gedaan. We gingen naar een ticket office en vroegen de jongen achter de balie om stoelen voor de trein van een bepaalde tijd. Wrong! Trein vol. We vroegen de jongen om een latere trein. Achteraf denken wij dat hij ons niet goed had begrepen. Nee, nee, je kan gewoon in 1 van de niet-gereserveerde wagons. Een domper. Ook voor Marijke. Maar Sven... arme Sven was in alle staten... die kreeg visioenen van kleine conducteurs die hem met backpack en al met handen en voeten de overvolle trein in probeerden te krijgen (check youtube). Marijke zag het al voor zich; dat een Japanner die tot Svens navel kwam hem in de trein gepropt kreeg. We moesten ff nadenken over plan B.

In de tussentijd bezochten we de shrine Fushimi Inari waarbij het pad bestond uit een aaneenschakeling van duizenden o zo bekende oranje poorten (hier torii genoemd). Indrukwekkend, vooral na de eerste honderd meter waarna gelukkig steeds meer toeristen afhaakten. We liepen een rondje van 4 km waarbij we al die tijd onder de oranje poorten door liepen. Met plu, want het bleef vooral 's ochtends grijs, grauw en nat. Links en rechts van het pad waren steeds kleine heiligdommen. Diep in het bos werden we vergezeld door kwakende kikkers die natuurlijk reuzeblij waren met deze weldaad aan regen. Na het rondje hadden we wel even genoeg torii gezien, maar besloten er 1 in miniatuur mee naar huis te nemen als souvenir.

Japan, Kyoto, Uji Byodo-in Temple

Het volgende interessante was de Byodo-in tempel in Uji, waar we de boeddha in de centrale hal bekeken en een rondje om de vijver liepen. De meeste tempels worden hier omringd door prachtig en zorgvuldig onderhouden tuinen.

Na de tempel in Uji hadden we ondertussen een plan B bedacht om stoelen voor de Shinkansen te bemachtigen. Terug bij Kyoto Station vroegen we bij een andere ticket office of er morgen nog plaatsen beschikbaar waren in de Shinkansen. Jazeker, de trein van 7:35 vanaf Osaka heeft er nog wel 15. Ahhh, fijn, doe ons er maar 2. By the way, hoe komen we in Osaka? Dat moet met de rapid service, die rijdt een keer of 6 per uur. De Shinkansen naar Osaka rijdt nog niet zo vroeg. Sven blij, zelfs al moet de wekker dan om 5:15. We hebben hiervan geleerd dat je dus heel bedachtzaam je vragen moet stellen. Dan maar de domme toerist uithangen die niet weet welke treinen er allemaal gaan, maar stiekem in je achterhoofd wel weten in welke trein je het liefste terecht wilt komen.

Japan, Kyoto, Kyoto Tower

We bezochten 's middags nog het bamboo bos en een tempel in Arashima en wilden toen een poging doen om het kasteel in Kyoto te bekijken. Dat was echt kansloos, maar we kwamen er pas na 25 minuten lopen achter dat het kasteel inmiddels een half uur niet meer toegankelijk was voor nieuwe bezoekers. En toen waren we klaar met al dat lopen (bijna 40 km in 2 dagen tijd) dus dachten we onszelf te trakteren op een busrit terug naar het station. Je weet wel, met van die lekkere stoeltjes. Ook al zijn die niet echt gebouwd op mensen boven de 1m60. Het leek ons een verademing om even te zitten. Think again! Die bussen in de spits zijn natuurlijk tjokkie vol. In Nederland zou je op de volgende wachten, maar hier passen makkelijk 3 rijen in het middenpad. En de chauffeur heeft een microfoon waardoor hij mensen oneindig vaak bedankt voor het geduld (Marijkes theorie) of waarschuwt dat we optrekken bij een groen stoplicht (Svens theorie). Bij het uitstappen zegt hij ook steeds "heel erg bedankt" op een zangerige manier. Bij IEDEREEN. Best hilarisch als er 30 man uitstapt. Het in- en uitstappen is trouwens andersom dan wij gewend zijn; achterin de bus in en via de chauffeur eruit, omdat die nauwlettend in de gaten houdt dat er wordt betaald voor de rit.

We sloten onze Kyoto-trip binnen onze Japan reis af op onze favoriete plek: het station. Eerst maar even een kijkje nemen in het ondergrondse winkelcentrum en daarna bovenin het station een hapje en drankje nuttigen.

Vorige pagina Volgende pagina