• Japan, Hikone, Genkyuen Garden
  • Japan, Kinosakionsen, Town

Hikone & Kinosaki

4 mei - only Japanese in Hikone

Feestdag 2 op rij vandaag. Drukte dus op de stations. Onze reis ging van Hiroshima naar Hikone en begon met een ritje in de Shin naar Osaka. Ook deze keer viel ons weer de enorme blijdschap op van de dames die in de trein werkten. Het begon met de dame achter de consumptiekar. Sven wilde koffie en daar was ze zó gelukkig mee, dat ze glimlachte van oor tot oor. Ze kreeg Sven zelfs zo ver om een Belgische wafel te nemen en ook daarmee was ze helemaal in haar nopjes. We kregen een coupon voor onze volgende aankoop. Wij hebben een greencar pass, waardoor wij in de eerste klasse mogen reizen en dat brengt wat voordelen met zich mee. Het belangrijkste voordeel is toch wel dat we in heerlijke zachte stoelen zitten, die behoorlijk ver naar achteren kunnen in de ligstand en zeeën aan beenruimte hebben. Wat het extra luxe maakt is dat de treinstewardess aan elke nieuwe reiziger in the greencar een vochtig doekje komt overhandigen om je ff te kunnen opfrissen. De manier waarop ze dit doet is bijzonder te noemen. Allereerst buigt ze bij het binnengaan van de wagon, vervolgens buigt ze voor elke reiziger, gaat door haar knieën, overhandigt het doekje en buigt nogmaals. Noem het onderdanig, noem het toegewijd, noem het gemaakt, noem het wat je wilt. Maar alles gebeurt met een grote glimlach en wij kunnen ons gewoon niet voorstellen dat je dit toneelstuk 2.500 keer per dag kunt spelen. Al deze blijdschap werkt aanstekelijk.

De ruimte in de Shin was enorm fijn vergeleken met de trein die daarna volgde: een rapid service naar Kyoto die al vol was toen ie aan kwam rijden en er was geen mens die eruit moest. Dit is met bagage niet zo handig, maar het lukte ons net om mee te reizen. Vanaf Kyoto moesten we als laatste op de special rapid stappen richting Maibara. Ook deze trein was aardig vol, maar na een kwartiertje konden we wel ergens zitten gelukkig.

Japan, Hikone, Castle

Hikone had een tourist information waar we een plattegrond haalden en ons zeer vriendelijk de weg naar het hostel gewezen werd. Het was niet moeilijk. Maar toch liepen we niet in 1 keer goed. De eigenaar van het hostel had een ideale manier bedacht om zijn gebrek aan Engels goed te maken: een informatieblad in 3 talen. Dit was vooral handig voor de aanbevolen restaurants. We voelden ons er meteen thuis. De reden dat we naar Hikone gingen, was het kasteel en na de heerlijke lunch (alleen Japanse kaart, een gastvrouw die wat woorden Engels kon spreken) liepen we die kant op. Het werd weer steeds drukker en ook bij dit kasteel was een wachtrij van een uur. We wilden geen herhaling van gisteren en dus zijn we de rij voorbij gelopen en bekeken het kasteel alleen van buiten. Er was ook een tuin waar we rondliepen en een museum dat we met een bezoekje vereerden.

Daarna hebben we een tijd in een Izukaya aan de bar gezeten. Hier werd totaal geen Engels gesproken en de kaart was volledig in het Japans. We wisten niet eens hoe we de kaart in onze handen moesten houden. We zien namelijk zowel horizontaal als verticaal schrift en zijn er nog niet achter hoe dat nu precies zit. Het maakte het wel spannend om wat te bestellen, maar met handen en voeten hebben we met de vrouw achter de bar gecommuniceerd.

5 mei - head in the clouds in Kinosakionsen

Japan, Kinosakionsen, Town

Bij elke Japanreis hoort een bezoek aan een onsen én overnachten in een Ryokan is ook een aanrader. Vandaag waren dit voor ons 2 vliegen in 1 klap, maar voordat we bij dit gedeelte van het verhaal komen, eerst een update over de reis van vandaag.

We waren vanochtend al enorm relaxed en lieten de beste verbinding naar Kinosakionsen aan ons voorbij gaan. Aangezien er twee treinen bij zaten die maar eens per uur gingen, had dit tot gevolg dat we voor het eerste gedeelte van de reis genoeg tijd hadden om eerst een kopje drip coffee te halen vlakbij het station. Japan, Kinosakionsen, Town Deze was heel erg goed! We hadden een behoorlijke reis voor de boeg en in de eerste trein was op deze 3e feestdag op rij al nauwelijks meer plek om te zitten. Sven kreeg het alweer benauwd dat ie uren achter elkaar zou moeten staan. Tot en met Kyoto zou die drukte wel blijven. Op het station was het een gekrioel van mensen. Treintickets mochten alleen voor vandaag worden gereserveerd, terwijl we voor morgen ook al wel kaartjes wilden. Helaas! Op het perron waar onze volgende trein na een half uur zou komen, zag Marijke staan dat deze limited express ook gereserveerde zitplaatsen had. Terwijl Sven op het perron bleef waken over de bagage, ging Marijke weer de drukte in en reserveerde tickets voor deze en de aansluitende trein. 2 minuten overstaptijd zou in Japan moeten lukken, maar blijft toch spannend. Verheugd over het feit dat deze trein ook een greencar had, stapten we in de eerste wagon, die wij geheel voor onszelf hadden. Meteen reden we door groene heuvels met bossen aan de ene kant en rijstvelden aan de andere kant. De overstap op Fukuchiyama bleek makkelijk te maken; de wagon op het overliggende perron was ook de eerste wagon en juist die moesten we hebben. En weer de wagon voor onszelf. Worries for nothing! Wat een verschil met de treinen rond Kyoto... Bij het laatste station, Toyooka ging het fout. We moesten wachten op een naderende trein en dat duurde een omroepbericht of 10 van hetzelfde. Japans. We hadden dus vertraging! En in Japan is dat zeer zeldzaam.

Japan, Kinosakionsen, Town

Aan het eind van de spoorlijn lag Kinosakionsen; een dorpje rijk aan warmwaterbronnen, door toeristen zeer geliefd. Een shuttlebus bracht ons bij onze Ryokan, een stukje uit het dorpje. We waren natuurlijk weer eens te vroeg om in te checken en gingen eerst het dorp in om wat sfeer te proeven en naar een uitzichtpunt bovenop en heuvel te gaan. Het uitzicht was top! En dan de sfeer... er zijn 7 publieke baden in het dorpje waar bezoekers langs kunnen slipperen op hun houten flipflops en met niets anders aan dan een yukata, die je bij een bad gewoon van je af laat glijden om vervolgens heerlijk te gaan badderen. Zeg maar een spa wandeling. Wij met onze lange, Westerse benen, lopen normaalgesproken al veel harder dan de meeste mensen in Japan. Laat staan als ze op onhandige cabrio klompen lopen. En een yukata is ook geen kledingstuk waarin je snel vooruit komt. Het ziet er wel heel grappig uit

Japan, Kinosakionsen, Ryokan

Naar Kinosakionsen komen de meeste mensen toch wel echt voor deze spa wandeling. Maar wij hadden bedacht dat we dat lekker in onze eigen Ryokan gingen doen. Die yukata hadden we liever binnen aan en onze Ryokan had gewoon ook 2 baden die gebruik maken van warmwaterbronnen. Een Ryokan is namelijk de ultieme manier van relaxen. Je wordt in een goede Ryokan behoorlijk in de watten gelegd. Dit ontdekten we aan den lijve toen we aan het eind van de middag weer terug waren. We kregen meteen thee op de kamer en gingen daarna lekker in bad. Toen we terug kwamen op de kamer, waren de voorbereidingen voor het diner getroffen, wat we dus lekker privé geserveerd kregen . Dit was overheerlijk met lokale hapjes als krab (wat zonder stokjes al moeilijk eten is, laat staan met), sashimi en Tajima beef (die eigenlijk nauwelijks onderdoet aan Kobe beef, maar de onbekende opa is). Die laatste mochten we zelf shabu shabu klaarmaken. En terwijl het Ryokan meisje afruimde, was alles wat wij hoefden te doen slipperen naar het Ryokan bad, waar we het rijk voor onszelf hadden. En terwijl wij niets hoefden te doen, werden ondertussen de tatami matten van onze kamer bedekt met matrassen, zodat we er later alleen maar op hoefden neer te strijken. Het ultieme genieten!

Vorige pagina Volgende pagina